Analitiese Sielkunde

Benewens die studie van bewussyn, word die leerstellings van sielkunde gerig op die bewustelose persoon. So het die Switserse sielkundige K. Jung een van die hoofrigtings van neo-Freudianisme, analitiese sielkunde gestig. In die middel van haar studie is presies wat weggesteek word agter die menslike bewussyn en, volgens sy leringe, verduidelik die oorsake van 'n sekere gedrag en eienskappe in die psige van elkeen van ons.

Analitiese benadering in sielkunde

Hierdie rigting is verwant aan psigoanalise, maar op sy beurt het dit 'n aantal verskille. Die kern van die analitiese benadering is om die motivering, die diep kragte wat agter die gedrag van elke individu staan, deur mitologie, drome en folklore te bestudeer. Volgens Jung bestaan ​​die persoonlikheidstruktuur uit:

Die eerste twee dele verteenwoordig al die vaardighede wat 'n mens tydens sy reis opgedoen het, en die kollektiewe is 'n soort "herinnering aan elke geslag". Met ander woorde, dit is 'n sielkundige erfenis wat op die tyd van sy geboorte aan die kind oorgedra is.

Op sy beurt bestaan ​​die kollektiewe bewustelose uit argetipes (vorms wat elke persoon se sielkundige ervaring organiseer). Die Switserse sielkundige het hulle primêre beelde genoem. Hierdie naam is te danke aan die feit dat hulle 'n direkte verband het met die sprokie en mythiese temas. Dit is die argetipes, volgens die leerstellings van Jung, vorm die basis van elke godsdiens, mite, en bepaal dus die selfbewustheid van die mense.

Metodes van analitiese sielkunde

  1. Ontleding is die belangrikste verwysingsmetode. Die belangrikste kenmerk daarvan is om 'n soort virtuele realiteit vir die kliënt te skep. Gedurende die hele sessie word die onderste met die hulp van die ontleder omskep in die hoër, die kollektiewe in die onbewuste, die materiaal in die geestelike, ens.
  2. Die metode van vrye assosiasies. Hierdie tegniek van analitiese sielkunde behels die verwerping van rasionele denke. Dit is verenigings wat 'n uitstekende instrument is, wat die verborge dinge wat in die kliënt se onderbewussyn gestoor word, kan kommunikeer.
  3. Die metode van aktiewe verbeelding is 'n soort onderdompeling in die diepte van jou eie self, terwyl jy konsentreer op interne energie.
  4. Versterking is die gebruik van 'n mitologiese materiaal om daardie fantastiese beelde wat tydens 'n sessie in 'n pasiënt voorkom, te vergelyk.