Propolis is 'n produk van die lewe van bye, wat soms 'n natuurlike antibiotika genoem word. Die komponente van propolis kan verskil, afhangende van die streek waar dit geoes word, maar oor die algemeen bevat dit meer as 200 verskillende verbindings. Onder hulle, was, vitamiene, harshoudende sure en alkoholse, fenole, tanniene, artipillien, kaneel alkohol, kaneelzuur, essensiële olies, flavonoïede, aminosure, nikotiens en pantoteensure.
As gevolg van sy chemiese samestelling het propolis anti-inflammatoriese, antiseptiese, wondheelkundige, antifungale, pynstillende, antioksidante eienskappe uitgespreek en word wyd gebruik, nie net in mense nie, maar ook in tradisionele medisyne.
Propolis - bruikbare eienskappe en kontraindikasies
In tradisionele medisyne word preparate met propolis gewoonlik as 'n eksterne middel gebruik, vir spoel, inaseming, en in sommige gevalle - vir die smeer van die mukosa, vir vaginale en rektale toediening (in die vorm van kerse). In die volksgeneeskunde is ook algemene resepte wat die gebruik van fondse met propolis binne toelaat.
Eerstens word propolis aanbeveel vir die behandeling en voorkoming van respiratoriese siektes: brongitis, angina, rinitis, tonsillitis, longontsteking en selfs tuberkulose.
Die tweede mees gebruikte is kerse vir die behandeling van aambeie, prostatitis, inflammasies van die vroulike voortplantingstelsel, candidiasis en trichomoniasis.
As 'n eksterne agent word preparate met propolis aangedui vir beserings van die vel, 'n paar harde helende wonde, en ook in die vorm van druppels in otitis en konjunktivitis.
Binne propolis (alkohol of waterinfusie) word gebruik as 'n voorkomende middel vir verkoue en gastro-intestinale siektes. Daar word geglo dat propolis as 'n natuurlike antiseptiese middel die patogene mikroflora vernietig, sonder om die voordelige te beïnvloed.
Daar word ook geglo dat die gebruik van sulke middels die effek van sekere antibiotika verhoog.
Nog 'n duidelike voordeel van propolis is dat daar feitlik geen kategoriese kontraindikasie vir behandeling is nie, behalwe vir gevalle van allergie.
Kontraindikasies vir die gebruik van propolis
Die enigste geval van absolute kontraindikasie vir die gebruik van propolis is 'n allergiese reaksie op byprodukte, wat nie so skaars is nie. Dit is, as dit bekend is dat 'n persoon 'n allergie vir heuning het , dan is dit waarskynlik, en voorbereidings met propolis sal aan hom gekontraïndikeer word.
In elk geval, selfs al is daar geen individuele onverdraagsaamheid teenoor byeboerderyprodukte nie, moet 'n tjek uitgevoer word voordat 'n potensiële allergeen geneem word.
Met 'n eksterne toediening word 'n klein gedeelte van die vel gesmeer en waargeneem vir 2-3 ure. As jy die geneesmiddel binnekant moet neem, neem jy eers 'n kwart van die aanbevole dosis en volg die reaksie van die liggaam, wat tot 'n volle dosis oor 2-3 dae lei. Om die reaksie van die slymvattende waterige oplossing te toets, word die lug uitgesmeer.
As gevolg van die feit dat propolis 'n allergene kan wees, is dit beter om dit te weier of uiters versigtig te wees vir diegene wat asma ly, aan allergiese rinitis en dermatitis ly.
Soms bevat kontraindikasies vir die gebruik van propolis sommige siektes van die interne organe, aangesien die effek daarvan nie akkuraat bestudeer is nie en die risiko die moontlike voordele kan oorskry.
Byvoorbeeld, met akute lewersiektes is dit wenslik om nie te weerhou van propolis nie,
Kontraindikasies vir die gebruik van propolisktinktuur, benewens bogenoemde redes, sluit nog onverdraagsaamheid of mediese verbod op die gebruik van alkoholbevattende middels in.
Ook kan 'n akute reaksie veroorsaak word deur preparate met propolis binne te neem in hoeveelhede wat die voorgeskrewe vlakke oorskry. In hierdie geval kan die volgende waargeneem word:
- brand;
- naarheid ;
- hoofpyn.