Baie patologieë in die liggaam veroorsaak die vorming van keëls op die vingers. Sulke formasies lei tot beperking van die mobiliteit van gewrigte, vermindering van hul buigsaamheid, en in die finale uitslag tot gedeeltelike of volledige verlies aan werkvermoë. Kom ons probeer om die redes vir die voorkoms van kegels op die vingers uit te vind en die maniere van behandeling te bepaal.
Kegels op die gewrigte van vingers
Veranderinge in die gewrigte van die hande - een van die mees algemene redes vir die kontak met 'n chirurg of ortoped. Dikwels word sulke vervormings geassosieer met ouderdomsverwante veranderinge in die liggaam van 'n vrou en die aanvang van menopouse. Onder die algemene oorsake van kegelvorming is siektes soos:
- jig - neerslag van uriensuur in die vorm van kristalle;
- artritis en osteoartritis - inflammatoriese siektes in die gewrigte;
- artrosse - vernietigende veranderinge in die gesamentlike weefsel;
- afzetting van soute as gevolg van metaboliese afwykings.
Kegels op die voue van die vingers van die hand kan voorkom in mense wat as gevolg van die uitvoering van sekere soorte werk hul hande lank in koue water hou, byvoorbeeld wanneer vis skoongemaak word, of vir 'n lang tyd die posisie van die kwas met gelyktydige spanning van die vingers behou (vir die speel van musiekinstrumente, by 'n rekenaar werk ens.) Die oorsaak van vervorming van die gewrigte is dikwels:
- onbehoorlike dieet;
- oorgewig;
- handhawing van 'n ongesonde lewenstyl;
- rook.
Kegel onder die vel op die vinger
Die groei op een van die falanges van die vingers is 'n hibriede (sinoviale siste). Meestal word 'n knop wat gevul is met 'n viskose vloeistof langs die spyker op die middelvinger van die hand gevind. Hierdie siekte is tipies vir verteenwoordigers van beroepe, wie se werk 'n beduidende las op die hande behels, byvoorbeeld, vir masseurs. Ook, die oorsaak van die voorkoms van die higroma kan herhaaldelik herhaal word.
Behandeling van kegels op vingers
'N Volledige behandeling van die siekte is slegs moontlik onder die toesig van 'n spesialis. Die dokter, wat die oorsaak van die siekte bepaal het en 'n akkurate diagnose gemaak het, voorskryf voldoende terapie met die insluiting van:
- medisinale preparate;
- beteken vir aktuele toediening (salf, gels, ys);
- fisioterapie;
- massering,
- Oefeningsterapie.
Ewe belangrik in die terapie is die nakoming van die dieet en die chaotiese regime van die dag.
'N Sekere kuratiewe effek word gegee deur kompresse wat gemaak word uit 'n mengsel van heuning, grondwurm- en koolblare, appliqués van blou klei . Tradisionele medisyne beveel aan om daagliks op 'n leë maag te neem vir ½ koppie koolsap in die oggend en aand.