Die anterior gedeelte van die oogbal bestaan uit drie dele - die vaskulêre membraan, die iris en die siliêre (siliêre) liggaam. Hul ontsteking word genoem (in volgorde) die posterior uveitis , irite en cycliet. Die laaste twee patologieë is uiters skaars in isolasie. As gevolg van die algemene bloedtoevoer vind hulle dikwels gelyktydig plaas.
Iridocyclitis - wat is hierdie siekte?
Nog 'n naam vir hierdie proses is anterior uveitis. Oogsiekte Iridocyclitis is 'n kombinasie van inflammasie van die iris en die siliêre liggaam. Soms word eers een deel van die voorste gedeelte van die oogbal beïnvloed, maar as gevolg van die noue anatomiese konneksie is die tweede een altyd betrokke. Die siekte word op enige ouderdom gediagnoseer, hoofsaaklik vanaf 20 tot 40 jaar.
Akute Iridocyclitis
Hierdie variant van die verloop van patologie word vergesel deur uitgesproke en spesifieke simptome. Selfs subakute iridosiklitis het kenmerkende eienskappe, wat die siekte makliker opspoor en diagnoseer in die vroeë stadiums van progressie. Hierdie vorm van die siekte word gekenmerk deur so 'n kliniese prentjie:
- Erge pyn in die oog en naby die tempel;
- konstante lacrimation;
- fotofobie ;
- rooiheid van die proteïen;
- agteruitgang van die visuele skerpte ;
- swelling van die iris;
- vernouing van die leerling;
- sigbare verbreding van bloedvate;
- verander die patroon en kleur van die iris.
Chroniese iridosiklitis
Dikwels (ongeveer 70% van die gevalle), gaan die betrokke siekte in 'n stadige vorm. Chroniese herhalende iridosiklitis word gepaardgaande met ligte simptomatologie, as gevolg van watter pasiënte die oogarts nie betyds aanspreek nie. Teen die agtergrond van die traagheid van patologie en die gebrek aan terapie ontwikkel erge komplikasies, byvoorbeeld die samesmelting van verskeie areas van die pupil (synechia) of die volledige infeksie daarvan.
Dit is gevaarlik om chroniese iridosiklitis te ignoreer - behandeling in die laat stadiums van die siekte help nie altyd nie. As gevolg daarvan ontwikkel duistere amblyopie met misvorming en patologiese vernouing of infeksie van die leerling. Dit lei soms tot onomkeerbare skade aan die hele anterior gedeelte van die ontsteekte oog en 'n absolute verlies aan visie.
Iridocyclitis - oorsake
Die eksterne en interne faktore kan die beskadigde siekte uitlok. Dikwels gediagnoseer traumatiese iridocyclitis, wat voorkom as gevolg van meganiese skade aan die oogbal. Dit sluit in kontusies, oftalmiese bewerkings, beserings en soortgelyke effekte. Ander faktore wat iridosiklitis veroorsaak, is nie-meganiese oorsake:
- reumatoïde toestande;
- bakteriële, virus- en protosoïese infeksies;
- swam letsels;
- Fokus op chroniese ontsteking in die mondholte en nasofarinks
- versteurings in metaboliese prosesse;
- endokriene siektes;
- sistemiese patologieë van onbekende oorsprong;
- keratitis ;
- outo-immuun prosesse.
Iridocyclitis - simptome
Uitdrukking en kenmerke van die kliniese beeld van inflammasie hang af van die oorsaak daarvan, die toestand van plaaslike en algemene immuniteit. Die tekens van iridocyclitis stem ooreen met die vorm van patologie. Klassifiseer die volgende tipes siektes:
- sereuse;
- kleverig;
- etterig;
- virale.
Serieuse iridosiklitis
Hierdie tipe patologie vorder makliker as ander, het die gunstigste voorspellings. Siekte van iridocyclitis van serre vorm word gekenmerk deur accumulatie in die anterior kamer van die oog van serum exudaat (troebel vloeistof). Dit word vergesel van die volgende simptome:
- vervaagde leerling;
- lacrimation ;
- vrees vir helder lig;
- sny pyn in die oog;
- edeem en rooiheid van die iris;
- effense verbreding van bloedvate;
- skommelinge in intraokulêre druk;
- verslechtering van die visuele skerpte ("sluier");
- vernouing van die leerling.
As daar strak gediagnoseer word, sal die behandeling vinnig en maklik wees. Hierdie soort siekte reageer goed op terapie in die vroeë stadiums en veroorsaak selde komplikasies. Met die progressie van patologie word fibriene anterior uveitis dikwels geassosieer. In sulke gevalle is die risiko van skade aan die retina en die ontwikkeling van sekondêre gloukoom hoog.
Fibrinous iridocyclitis
Hierdie tipe siekte word ook gekenmerk deur die ophoping van ekssudaat in die anterior kamer van die oog, maar in plaas van wei bevat dit die proteïen wat ontstaan wanneer die bloed stollings. Fibrinous-plastic iridocyclitis begin altyd akuut en word vergesel deur al die uitgedrukte simptome. Daarbenewens word die volgende tekens aangeteken:
- deursigtigheid van die glasagtige humor;
- gevoel van bars in die oog;
- samesmelting van sommige areas van die leerling;
- verandering in die vorm en skaduwee van die iris;
- Blefarospasma;
- verminderde intraokulêre druk .
Hierdie vorm van die siekte veroorsaak soms ernstige en onomkeerbare gevolge. Synechia kan vinnig die hele oppervlak van die pupil bedek, wat sal lei tot sy volledige infeksie (okklusie). Dit is belangrik om nie so 'n iridocyclitis toe te laat nie - behandeling van 'n ingewikkelde tipe siekte is moeilik en dikwels ondoeltreffend. Dit is byna onmoontlik om visie na 'n leerlinginfeksie te herstel.
Purulente iridocyclitis
Die beskikbare variant van anterior uveïtis ontwikkel teen die agtergrond van infeksie met 'n bakteriese infeksie. Daardie purulente iridosiklitis van die oog ontstaan as gevolg van langdurige angina, pyorree, furunkulose en ander mikrobiese letsels. Hierdie vorm van patologie gaan hard, vorder vinnig. Binne 'n paar uur versamel 'n groot hoeveelheid purulente ekssudaat in die anterior kamer van die oogbal, en spesifieke simptome van iridosiklitis verskyn:
- beduidende agteruitgang van die visuele skerpte;
- swelling en rooiheid van die konjunktiva;
- ondraaglike pyn in die beseerde oog en kop van die toepaslike kant;
- vervaagde leerling;
- verander in die kleur van die iris na roes of groen (hang af van oogkleur);
- hiperemie van proteïene;
- die vorming van synechia langs die rand van die leerling;
- verminderde intraokulêre druk.
Virale iridosiklitis
Die aangebied tipe siekte begin gewelddadig, maar word gepaard met minder pynlike sensasies as ander vorms van patologie. Byna 90% van die gevalle ontwikkel herpetiese iridocyclitis, dit kom uit die herhaling van 'n virusinfeksie in nabygeleë gebiede (op die gesig, neus, keel). Spesifieke simptome van hierdie tipe anterior uveïtis:
- rooiheid sclera;
- opeenhoping van sereuse of fibriene ekssudate in die anterior kamer van die oog;
- versteurde visie;
- waterige oë;
- Enkelvoudige samesmelting van die pupilkante met 'n kapsule van die lens;
- verhoogde intraokulêre druk.
Iridocyclitis - Diagnose
Bevestig die beweerde siekte kan slegs 'n gekwalifiseerde oogarts na 'n omvattende ondersoek. Dit is nodig om uit te vind in watter vorm en waarom iridocyclitis begin het - die behandeling moet ooreenstem met die tipe anterior uveïtis en die veroorsakende middel daarvan. Eerstens doen die dokter 'n eksterne ondersoek van die beskadigde oog, versamel 'n anamnese, voer die palpasie van die appel uit. Daarna word dit uitgevoer:
- biomicroscopy;
- meting van intraokulêre druk met tonometrie;
- visuele skerpte tjek;
- ultraklank ondersoek.
Om die oorsaak van chroniese of akute iridosiklitis van die oog te bepaal, word die volgende voorgeskryf:
- koagulasie;
- algemene en biochemiese ontledings van bloed, urine;
- rumatiese toetse;
- ensiem immunoassay (ELISA);
- polimeerkettingreaksie (PCR diagnostiek);
- allergiese toetse;
- 'n studie van die vlak van serumimmunoglobuliene in die bloed en traanvloeistof.
Soms word dit ook aanbeveel om 'n radiografie van die longe, paranasale sinusse uit te voer. Om die diagnose te verduidelik, kan 'n oogarts 'n nougespesialiseerde spesialis verwys:
- aan die stomatoloog;
- Rumatoloog;
- oudioloog;
- phthisiatrician;
- dermatoloog;
- allergist.
Iridocyclitis - behandeling by die huis
Die behandeling van die oorweeg siekte word in 'n hospitaal uitgevoer. Slegs 'n gekwalifiseerde dokter kan besluit hoe om iridosiklitis te behandel, gebaseer op die resultate van instrumentale en laboratoriumstudies. Onafhanklike pogings om die inflammatoriese proses te stop, kan lei tot 'n patologiese oorgang na 'n chroniese vorm en ernstige komplikasies wat nie net die visuele skerpte bedreig nie, maar ook die bestaan van die oog:
- katarakte;
- pupil okklusie;
- chorioretinitis;
- sekondêre gloukoom;
- vervorming van die glasagtige liggaam;
- ontlasting van die retina;
- 'n abses;
- endo- en panofthalmitis;
- atrofie van die oogbal;
- blindheid.
Iridocyclitis - behandeling, voorbereidings
Die benadering tot terapie van die siekte sluit nood en beplande intervensies in. Eerstens word dwelms gebruik om die inflammatoriese proses te stop, die pynsindroom te verwyder en die vorming van synechia te voorkom. In die eerste dag van behandeling word oogdruppels voorgeskryf vir iridosiklitis, die pupil (mydriatica) verduister:
- Irifrin;
- atropien;
- Midriatsil;
- adrenalien;
- Cyclomed en analogen.
Om die effek van hierdie middels te versterk en die patologiese proses te stop, word anti-inflammatoriese druppels ook toegedien in iridosiklitis met pynstillende eienskappe:
- Diklof;
- indomethacin;
- Naklof en ander.
As die ontsteking baie ernstig is en gepaard gaan met ondraaglike pyn, en die behandeling met vorige middele nie help nie, word die volgende uitgevoer:
- subkonjunktiewe inspuitings van steroïede ( deksametason );
- inspuitings van antibiotika met 'n wye spektrum van werking (Ciprofloxacin);
- pyloriese en orbitale blokkades (Novokain).
Om die simptome van patologiese hulp te verlig:
- antihistamiene (Suprastin, Claritin);
- dwelms wat die deurlaatbaarheid van kapillêre verminder (Dissikien, Etamsilaat);
- pynmedikasie (Ibuprofen, Ketanov).
Na die noodbehandeling van iridocyclitis word beplande terapie ontwikkel. Dit is daarop gerig om die oorsaak van die ontwikkeling van patologie, die herstel van die funksies van die siliêre liggaam en iris te elimineer, normalisering van visie en voorkoming van komplikasies. Die skema word individueel deur die oogarts gekies en kan sulke voorbereidings en prosedures insluit:
- antivirale;
- antibiotika;
- kortikosteroïede;
- immunomodulators;
- antifungale;
- plaaslike proteolytika;
- antiseptika;
- antiallergic;
- immunosuppressives;
- 'n multi-vitamien;
- elektroforese;
- magnetiese behandeling;
- laserterapie;
- plasmapherese;
- hemosorption;
- chirurgiese ingryping.
Iridocyclitis - folk remedies, behandeling
Oftalmoloë verbied enige middele van selfbeheersing met anterior uveitis kategories. Dit is veral gevaarlik om in alternatiewe terapie betrokke te raak, indien purulente of fibriene akute iridosiklitis vorder - behandeling met nie-geneesmiddelmetodes lei altyd tot verhoogde inflammasie en ernstige komplikasies. Dikwels eindig 'amateur' in die vloei van die siekte in 'n kroniese herhalende vorm. Dit is belangrik om dadelik 'n dokter te raadpleeg en iridocyclitis te diagnoseer - huisbehandeling dra net by tot verslegting van die toestand.